Amasya’nın Sofular Mahallesi’nde mukîm ulemâdan tercemesi yazılan Hâfız Derviş Mehmed Efendi’nin büyük oğludur. 1277’de doğdu. Evâ’il-i hâli biraz donuk olup saz ve söz ile geçti. Rüşdiye mektebinde ilim ve yazı öğrenip şer’iyye mahkemesine girdi.
Bu esnâda ilmin lüzumunu takdîr ederek fâzıl-ı meşhûr Mecdîzâde Hâfız Abdurrahman Kâmil Efendi’nin halka-i tedrîsine mülâzemet ve tahsîl-i ilme gayret edib tedrîse mezûn ve ders-i âm ve mahkemede kassâm oldu. 1330’da mukâvelât muharriri ve kâtib-i adl oldu.
1341’de tekâüd edilip çok geçmeden vefât etdi. Âlim, ferâizde üstâd, latîf, güzel ta’lik yazar, mûsikîye âşinâ, sohbet-i yârâna düşkün, halûk ve kerîm idi. Biraz kısa boylu, tıknaz, beşûş idi. Her Cuma günleri ârifâne yapar, bağlarda bezm-i sohbet kurar, dindâr ve perhiz-kâr idi. Birâderi İsmail Hakkı Efendi’dir.