Mihrî Hatun, XV. yüzyılın ikinci yarısıyla XVI. yüzyılın başında Amasya'da yaşamış, divan sahibi olduğu bilinen ilk kadın şairlerdendir. Babası Belâyî mahlasıyla şiir yazan bir kadıydı ve şair onu şiirlerinde anar. Mihrî, Şehzade Ahmed'in Amasya'daki meclisine yakın bir çevrede bulundu; tezkireciler onun şiirdeki ustalığını ve bu meclisin şairleriyle yaptığı nükteli söyleşmeleri aktarır. Hayatına dair ayrıntılar Tarihî Şahsiyetler bölümündeki biyografide yer alır.
Bu bölümde Mihrî'nin şiirleri, Mehmet Arslan'ın dört yazma nüshayı karşılaştırarak hazırladığı tenkitli divan neşrine dayanılarak tek tek yayımlanır. Divan on yedi kaside, iki yüz on gazel, dokuz murabba, bir müstezat, bir tahmis, bir terci-i bend, mesneviler ve müfredlerden oluşur; bunlara dört yüz altmış bir beyitlik Tazarru-nâme eklenir. Kasidelerin on tanesi Şehzade Ahmed'e, bir kısmı da II. Bayezid'e sunulmuştur. Neşrin dışında bir mecmuada Mihrî mahlasıyla bulunan ve aidiyeti kesinleşmemiş yirmi gazel de bu kayıtla birlikte verilmiştir.
Her yazı şiirin özgün metniyle başlar ve beyit beyit günümüz Türkçesine aktarımıyla sürer. Yorum bölümü şiirin vezin, kafiye ve redif düzenini, söz sanatlarını ve temalarını inceler; şiirin kime ya da hangi vesileyle yazıldığına dair kaynaklarda bilgi varsa onu da aktarır. Amasya'nın adı Mihrî'nin şiirlerinde de geçer; murabbalarından birinde "Bir zamân şehr-i Amâsiyye'de İskender idüñ" mısraı yer alır ve tezkirelerdeki İskender Çelebi rivayetiyle birlikte değerlendirilir.
