Amasyalıdır. Pervâne Bey Câmi-i şerîfi mü’ezzini olup Emîr Hacı Abdullâtif Çelebi ahfâdından es-Seyyid el-Hâc Mehmed bin es-Seyyid el-Hâc Mehmed bin Kazzâz es-Seyyid el-Hâc Yûsuf Ağa’nın mahdûmudur. Pederi “Topal Mü’ezzin” demekle meşhûr olduğundan “Topal Mü’ezzinzâde”demekle ma’rûftur. [503]
1284’de doğdu. Mekteb-i ibtidâ’îde hıfz-ı Kur’ân edib mukâddimât-ı fünûnu gördükten sonra Şirvânî Abdullah Efendi’nin halka-i tedrîsine mülâzemet etdi. 1307’de İstanbul’a gidip Kepenekci Sinan Medresesi’nde ikâmet ve meşâyih-i kurrâdan Hâfız Ahmed Es’ad Efendi’den ilm-i kırâ’at ü vücûhı ve ders-i âm-ı meşhûr Trabzonlu Mehmed Hâşim Efendi’den ulûm-ı sâ’ireyi ahz u tahsîl edib her ikisinden de mücâz oldu.
Ba’dehû Hicâz’a gidip 1314’de dârü’s-sa’âde Ağası Hâfız Abdulganî Ağa’ya imâm olarak mabeyn-i hümâyûna girdi. Hüsn-i savt ü edâsı, zarâfeti, hüsn-i ahlâkı ile kendisini sevdirip 1316’da İzmir, 1318’de Edirne ve 1321 senesi muharreminde mahrec mevleviyyeti pâyelerini ihrâz etdi.
1327 senesi rebîülâhirinde tebdîl-i saltanat vukû’ında dârü’s-sa’âde ağasının azlü tekâ’üdüne binâ’en kendisine tahsîs edilen ma’âşıyla Amasya’ya avdet ve ta’lîm-i kırâ’at ve tedrîs-i vücûh ile iştigâl etdi. Bir müddet Hacı Hamza Efendi’nin câmi-i şerîfinde bi’l-vekâle hatîb olup sonra Sultân Bâyezîd Câmi-i şerîfine bi’l-asâle imâm-ı sânî ve şeyhü’l-kurrâ oldu. [504]
Âlim, ilm-i vücûh u kırâ’atte yektâ, gâyet nazîf, halûk, zarîf, orta boylu, güzel huylu, mûsikîye âşinâ, savt u edâsı gâyet latîf, küşâde-meşreb, hoş-sohbet, yegâne bir şeyhü’l-kurrâdır.