Amasyalıdır. Amasya fuzalâsından Molla Bahşîzâde Kemâleddîn Mehmed Efendi’nin mahdûmudur. Hıfz-ı Kur’ân etdikden sonra meşâyih-i kurrâdan Manisalı Sadık Efendi’nin tilmîz-i kâmili Amasyalı Hâfız ve şeyhü’l-kurrâ Muhyiddîn Mehmed Efendi’den tecvîd ve vücûh-i Kur’âniyye ilmini ahz edib İstanbul’a gitdi.
Burada tahsîl-i ilim ve irfân ederek güzel sesi ve edâsıyla kendisini tanıtıp tedrîse mülâzım olduğu esnâda Eyüp Câmii imâmı ve ibtîda şeyhü’l-kurrâ vazîfesi vakf edildikde ilk reisü’l-kurrâ ve ba’dehû yine Eyüp Câmii hatîbi oldu.
Sadâsının hüsn ve letâfeti, cevdet-i kıraati, ilim ve salâhıyla iştihâr eylediğinden Sultân Mahmûd Hân-ı Sâlis’in imâmı Cellâdzâde Hüsâmeddîn Efendi’nin işretinden ve irtikâb etdiği cinâyetinden dolayı azl ve tard edildikde yeğeni Abdürrezzak Efendi’nin sevk ve ta’rifiyle 1010 [545] cumâdelûlâsında kazasker pâyesiyle imâm-ı sultânî oldu.
1012 senesi recebinin on sekizinci günü Osmanlı tahtına cülûs eden Birinci Sultân Ahmed’in de imâmı olarak ikbâli devam etdi. Üç yıl da pâdişâh-ı müşârün-ileyhe imâm olduğu halde 1015 senesi zilhiccesinde dâr-ı bekâya rihlet etdi. Âlim, mücevvid, kârî bir şeyhü’l-kurrâ idi.
Kendisi de şeyhü’l-kurrâlık vazîfesi tahsîs ederek emlâkını vakf edib tevliyetini evlâdına şart eyledi. “Muhâsebe Defteri”nde ve vakfiyesinde “Vakf-ı Bahşîzâde İmâm Abdülkâdir Efendi bin Mehmed Efendi” yazılıdır. Mahdûmları Mehmed, Ömer Efendilerdir. Mehmed Efendizâde Talib Ömer Efendi’dir.
Muhâsebe Defterlerinde evlâdı şöyle yazılıdır:
İmâm Abdülkâdir
Efendi
Mehmed Efendi Ömer Efendi Esmâ Hân
Selîme Hâtun Tâlib Ömer Efendi Mehmed Efendi
Afîfe Osman Efendi
Mehmed Efendi b.
Enes Efendi