Amasya’da Balcı mektebi muallimi hattât-ı meşhûr Hacı Hâfız Halil Efendi bin Sâlih mahdûmudur. Dârüsselâm Mahallesi’nde 1283’de doğdu. Pederinden yazı öğrendi. Rüşdiye mektebinde okudu. Ba’dehû 1306’da İstanbul’a gidip [268] Emîr Buhârî Tekkesi’nde ikâmet ve ders-i âm, Taşköprülü Mehmed Efendi’nin dersine mülâzamet ederek ikmâl-i tahsîl ve tekke şeyhi Halil Efendi’den de Nakşîbendiyye tarîkinden ahz-ı hilâfet etdi.
1328’de Şeyh Halil Efendi’nin vefâtı üzerine Köprülü Fâzıl Arif Mehmed Efendi’nin gayreti ve Şeyhülislam Ürgüplü Mehmed Hayri Efendi’nin himmetiyle mezkûr tekke şeyhi ve câmii imâm ve hatîbi ve 1330’da meclis-i meşâyih a’zâsı oldu.
Hayfâ ki, 1334’de zuhûr eden müdhiş bir yangında tekke, câmi ve havâlîsi kâmilen yandığından Anadolu Hisarı’nda kendisi için tedârik edilen bir hânede ikâmet ve âyin-i tarîkatı icrâ etmekte iken 1338 şâbânında vefât etdi. Âlim, şâir, hattât idi. Hüsn-i ahlâkıyla tanınmış mücerred bir halde yaşamıştı.