Amasya’nın cenûb tarafında kâ’in Kale köyünden Hatîboğlu Abdullah bin Halîl bin Mustafa’nın mahdûmudur. 1275’de doğdu. Gençliğinde Amasya’ya gelip Kavaklı Osmân Efendi’nin halka-i tedrîsine devâm etdi.
1298’de mûmâ-ileyhin vefâtı üzerine İmâmzâde Seyyid Mehmed Şükrî Efendi’nin halka-i tedrîsinde ikmâl-i tahsîl ederek mücâz oldu. Aralıkta Acaralı Osmân, Muvakkit Mehmed Hilmî, Müsevvid-i esbak Hacı Ahmed Şükrî Efendilerden fıkıh, ferâ’iz, ulûm-ı şer’iyye ahz edib 1305’de ders-i âm oldu.
Esnâ-yı tedrîsinde kendisine bir cihet-i ma’îşet olarak Sultân Bâyezîd medresesi mu’îdliği 1312’de ve Bâyezîd Paşa câmii kürsî şeyhliği 1313’de uhdesine tevcîh edilip ikdâr edildi. On beş yıl tedrîs-i ulûmdan sonra 1320’de talebesine icâzet verip mûciz ders-i âmlardan oldu.
Mûmâ-ileyh âlim, ulûm-ı Arabîyye ve fıkıh ve kelâmda mâhir, [552] hüsn-i takrîr u beyâna mâlik, müteşerri’, tefsîr u hadîse vâkıf, halîm, beşûş, pâk-i’tikâd bir efendidir. Amerahullâh. Bunun hüsn-i hâli mâ-fevkinin şöhret-i ilmiyyesinden pek âlîdir.