Amasyalıdır. “Memi Dede” demekle meşhûr eş-Şeyh Muhyiddîn Mehmed Efendi bin İbrâhim’in birâderzâdesi Alî bin Ahmed bin İbrâhim Çelebi’nin mahdûmudur. Kal’alı Hâce İbrâhim, Zileli Abdurrahmân, Mü’eyyedzâde Pîrî Ahmed Efendiler’den tahsîl-i ulûm edib ders-i âm ve Ya’kût Paşa câmi-i şerîfine 1017’de hatîb oldu.

Ba’dehû Kutb Ahmed Efendi’nin sohbet-i şerîfesinde tekmîl-i sülûk ederek 1044’de ammizâdesi Memi Dedezâde İbrâhim Efendi’nin irtihâlinde Hızır Paşa zâviyesi şeyhi, ba’dehû Sultân Bâyezîd câmii vâ’izi olarak fevka’l-âde iştihâr ederek mu’tekad-ı enâm oldu.

1048’de Yanyalı Alî Ağazâde Ser-mi’mâr-ı hâssa Kâsım Ağa’nın Sultân Bâyezîd câmi-i şerîfinde va’z eylediği dersiyyeyi kendisine tevcîh ve vakf eylediği Gelkiras kazâsı dâhilinde Kalburcu karyesinin hâsılâtından vazîfe tahsîs eylediğinden câmi-i mezbûrda hadîs ve tefsîr tedrîs etdi.

Tedrîs ve ifâdesi gâyet selîs ve fasîh olduğundan [334] dersinden bütün a’yân ve halk ve hâssaten talebe-i ulûm istifâde ederdi. Fezâ’il-i ilmiyye ve ameliyyesinden halkı müstefid ederek 1053 senesi zilhiccesinin evâ’ilinde dâr-ı kudse irtihâl etdi. Gâyet fâzıl, muhakkik, müfessir, zâhid, sûfî, ta’bîr-i menâmda yegâne-i asr olup enfâs-ı şerîfesi pek mü’essir, gâyet müteşerri’, mazınneden bir şeyh idi. Üstâdı ve şeyhi Kutub Ahmed Efendi’nin yanında medfûndur.

Mahdûmları Ahmed Zühdü, Mehmed Sâlik Efendilerdir. Ahmed Zühdü Efendi dîvân-ı hümâyûn kâtibi olup Mehmed Sâlik Efendi de Ya’kût Paşa câmii hatîbi olmuştu. 1081 ramazânının yirmi altısında vefât etdi.Ulemâ ve şu’arâdandır.

Merhûm Hüsâmeddîn Efendi’nin hattı güzelce olup yazdığı “Muğni’l-Lebîb” kitâbı ziyâret olundu. Sonunda şu imzâsı görüldü.“Ve ene’l-fakîr ileyhi sübhânehu Hüseyin bin Alî el-Amasî vaka’a’l-itmâm fî’l-yevmi’s-sâmin ve’l-ışrîn min-şehri Ramazân senete selâsin ve erba’îne ve elf” yazılı idi. Bu imzâsının altında kalınca bir yazı ile şu yazılı idi: “Kudvetü’l-emâcid ve’l-akrân merhûm ve mağfûrun leh izzetli, [335] fazîletli Hüsâm Efendi Hazretlerinin hatt-ı şerîfleridir. Rahmetullâhi aleyhi rahmeten vâsi’aten el-Amasî”. Şu yazı herhâlde ağalardan birinin olmalıdır. Diğer mahdûmu Abdurrahîm Efendi’dir.

Meşâhîr-i fuzalâdan Nûh Efendi bin Mustafa bu zâtın yeğeni olup ba’zı âsârında Amcam eş-Şeyh Hüsâmeddîn Efendi diye ba’zı akvâl ve ahvâlinden nakl ve kendisinden hayli istifâde etdiğini beyân eylemektedir. Bunların terâcim-i ahvâli aşağıda gelir.