Ehlî Mehmed Efendi'nin kardeşi, genç ölen Amasyalı müderris Şeyhî Tayyibzâde: hayatı ve Kınalızâde'nin tezkiresinde kalan altı şiiri.
Tayyibzâdelerden Şeyhî: Kınalızâde'nin himaye ettiği, kırk akçelik medreseden azledilip genç ölen Amasyalı müderris, adındaki çelişki ve tezkireye kendi seçtiği beyitler.
Şeyhî'nin tezkireye kendi seçtiği ilk beyit: sevgilinin eşiğinde ayakta beklemeyi bir rütbe sayan âşık, kıyam ve makam kelimeleri ve uşşak sözündeki musiki çağrışımı.
Şeyhî'nin bir kasidesinden kalan beyit: memduhun cömertliğinin damlayı deryaya, gazabının deryayı damlaya çevirdiği, katre ile derya üzerine kurulmuş ters çevirme.
Şeyhî'nin bir kasidesinin matlaı: övülen kişinin can bağışlayan sözü karşısında ölüleri dirilten Mesih'in bile sustuğunu söyleyen, rûh kelimesi üzerine kurulu beyit.
Şeyhî'nin "ölümlüsi" redifli matlaı: gül yüzlü bir sevgilinin uğruna ölmeye hazır binlerce aşk hastasının arasına katılan âşık ve ikinci mısranın iki okunuşu.
Şeyhî'nin hem Kınalızâde'de hem Hüsameddin'de geçen matlaı: şaraba yasak var gibi diyen rind, sevgilinin yakut dudağı ve şaraptan da vuslattan da kalmayan damla.
Şeyhî'nin Kınalızâde'nin "altında" redifli gazeline yazdığı nazire: harf gibi kaş, at ayağı altında toz olmak, gül yaprağıyla incinen ten ve göğün hokkabazı.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.