Amasya ulemâsından es-Seyyid Mehmed Efendi bin Müfti el-Hâc Ahmed Efendi bin el-Hâc İlyâs Ağa’nın mahdûmudur. Amasya’da bade’t-tahsîl ceddînin vakfına mütevellî ve medresesi müderrisi olduğu halde 1176 hudûdunda vefât etdi. Amcası es-Seyyid Abdülbâki Efendi mevâlîdendir.
Abdîzâde Hüseyin Hüsâmeddîn Yasar · İKİNCİ BÂB · BİRİNCİ FASIL
İlyâs Efendi-Müftîzâde es-Seyyid el-Hâc
Ansiklopedi · Amasya Tarihi, 7. Cilt, s. 347 • Hazırlayan: Prof. Dr. Safi ARPAGUŞ- Prof. Dr. Ahmet Hakkı TURABİ
Günümüz Türkçesiyle
Amasya âlimlerinden es-Seyyid Mehmed Efendi'nin oğludur; Mehmed Efendi, Müftü el-Hâc Ahmed Efendi'nin oğlu, o da el-Hâc İlyâs Ağa'nın oğludur. Amasya'da öğrenimini tamamladıktan sonra dedesinin vakfına mütevelli ve medresesine müderris olduğu hâlde 1176 sıralarında [1762-63] öldü. Amcası es-Seyyid Abdülbâki Efendi mevâlîdendir.
Açıklamalar ve Araştırma
Metindeki Eski Kelimeler
- mahdûm: oğul
- es-Seyyid: Hz. Peygamber'in soyundan gelenlere verilen ön ad
- ceddî: dedesinin
- mütevellî: vakfı yöneten kişi
- hudûd: sıralarında, civarında (kesin olmayan tarih)
- mevâlî: ilmiye sınıfının üst rütbelerine ulaşmış kadı ve müderrisler
Metnin Okunuşu Üzerine
Metin üç kuşaklık bir şecere verir: İlyâs Ağa, oğlu Müftü Ahmed Efendi, onun oğlu es-Seyyid Mehmed Efendi. Başlıktaki İlyâs Efendi, cümlenin sonundaki "mahdûmudur" sözüne göre bu Mehmed Efendi'nin oğludur. "Ceddînin vakfı" ifadesi, İlyâs Efendi'nin dedesi Müftü Ahmed Efendi'nin vakfı olarak anlaşılabilir; ancak metin vakfın adını ve yapısını söylemez, bu bir çıkarımdır.
Aynı sayfada Merzifonlu bir Müftîzâde İlyâs Efendi de yer alır (madde 291). Hüsameddin iki kişi arasında akrabalık kurmaz ve bakılan kaynaklarda da böyle bir bağ görülmemiştir.
Müftîzâde Medresesi, bu vakıf, Seyyid Abdülbâki Efendi ve Müftü Ahmed Efendi hakkında yapılan aramalarda bilgiye rastlanmadı. Bu nedenle medresenin yeri, vakfın kuruluşu ve kişilerin hayatına dair ayrıntılar doğrulanamadı.
Kaynakça
- Abdîzâde Hüseyin Hüsâmeddîn Yasar, Amasya Tarihi, Amasya Belediyesi Kültür Yayınları, 2022, 7. Cilt, s. 347–347. amasya.bel.tr