Suluova, Amasya il merkezinin yaklaşık 25 kilometre batısında, Tersakan Çayı'nın sulayıp Yeşilırmak'a taşıdığı geniş ovanın ortasında yer alır. Batıda Merzifon Ovası'na açılır; ilçenin en yüksek noktası Akdağ'dır. Yerel kaynaklar ovayı Strabon'un "Bin Köy Ovası" diye andığı Khiliokomon ile özdeşleştirir; bu bir yorumdur, ama coğrafi tarif ovaya uymaktadır. Osmanlı belgelerinde bölge Argoma ya da Arguma adıyla geçer.
Ovanın kenarındaki höyükler uzun bir yerleşim geçmişine işaret eder; bugün Hacıhayta Mahallesi'nde evlerin arasında kalan Kümbettepe'de MÖ 2. binyıla ait seramikler bulunmuştur. Halifet Gazi Medresesi'nin 1225 tarihli vakfiyesi Suluova'daki köyleri ve yolları sınır olarak sayar. Tarihî çekirdek bugün Yolpınar adını taşıyan Hakala'dır: 1520 tahririnde nahiye merkezi ve 119 haneli bir kasaba olarak geçen köyde Seyyid Necmeddin Yahya'nın 1348'de kurduğu Rufâî zaviyesi ile XV. yüzyıldan kalma Kasım Bey Medresesi bulunur. Bugünkü ilçe merkezinin çekirdeği aynı defterde 64 haneli bir köy olarak yazılan Alevi'dir. Köy 1903'te nahiye oldu, 1944'te demiryolu yazışmalarındaki karışıklık yüzünden Suluca adını, 1946'da Suluova adını aldı ve 1 Eylül 1957'de ilçe oldu.
Ova 1950'lere kadar büyük ölçüde bataklıktı. Bataklıkların kurutulması ve 1954'te açılan Amasya Şeker Fabrikası bölgeyi şeker pancarı, soğan, buğday ve besicilik ovasına dönüştürdü; fabrika tamamen özelleştirilen ilk şeker fabrikası oldu. Eski Çeltek'te 1911 dolaylarında bulunan linyit hâlâ işletilir. Yedikır Barajı çevresi 1989'da Yedikuğular Kuş Cenneti adıyla doğal sit ilan edilmiştir. TÜİK'in 2025 verilerine göre ilçede 21 mahalle ve 40 köy vardır.
