Amasya'da doğan Şehzade Korkut'un (mahlası Harîmî) şairliği, eserleri ve tezkirelerde kalan şiirleri.
Amasya'da doğan Şehzade Korkut'un Harîmî mahlaslı şiirleri, Arapça eserleri, kayıp divanı ve divançesi, tezkirecilerin hükümleri ve bugün okunabilen gazel ve beyitleri.
Harîmî mahlaslı Şehzade Korkut'un Dîvânçe'sini açan gazel: dönüp gelen aşk ateşi, denize atılan şöhret defteri ve sırrını saklayamayan sarhoş âşığın melâmet yolu.
Harîmî'nin vefasız sevgiliden yakınan gazeli: Leylâ saçına tutkun gönül, saba rüzgârıyla istenen ayak tozu ve kan içen büyücü göze söylenen "hoş geldin".
Harîmî'nin sevgilinin güzelliği karşısında sürmeyi, menekşeyi ve nergisi küçülten gazeli: secde eden sürahi ve yaraları pars postu sanılan âşık.
Harîmî'nin "ile bahs̱" redifli gazeli: sevgiliyle yarışamayan gül, kâfir rakip, Rüstem gibi aşk meydanına çıkan âşık ve bin divanın anlatamadığı şiir.
Harîmî'nin "yeter" redifli gazeli: başa bela zülüf, kaderden gelen gamze oku, taç ve kaftan yerine geçen sevda ve rakibe karşı Tanrı'nın yardımı.
Harîmî'nin gül-diken mazmunuyla açılan gazeli: göğüs sandığındaki sevgi hazinesi, külhanda yatan abdal ve avı hiç eksik olmayan şahin gibi bir şair.
Harîmî'nin tezkirelerin "meşhur matla" diye andığı gazeli: göze sürme olan ayak tozu, sevgi tohumu ekilen göğüs ve ahından başka dostu olmayan âşık.
Harîmî'nin "dağlar" kafiyeli gazeli: göğüsteki yaralar viraneye konan kargalar, gözyaşı çağlayan su ve aşkın şahının kızıl otağları olarak görülür.
Harîmî'nin bir şarap meclisinde geçen gazeli: işi altın eden gümüş kadehler, kimya sayılan meyhane toprağı, âb-ı hayatı reddeden âşık ve zülfü dağıtan taraklar.
Harîmî'nin kopuzu dertli bir âşık gibi konuşturan gazeli: perde, kulak ve damak söz oyunları ve tezkirelerin anlattığı musikişinas şehzadenin kalemi.
Harîmî'nin "olmaz" redifli gazeli: bene öykünen misk, cennet bahçesine benzeyen yanak, gece düşmeyen yüz ve âşığa eziyet edilmeyecek bir cennet sokağı.
Harîmî'nin "-dan geçemez" redifli gazeli: cefadan vazgeçmeyen sevgili, oktan ve yaydan geçemeyen gönül, ikiyüzlü rakip ve dört unsuru toplayan bir beyit.
Harîmî'nin sîn harfli gazeli: Halîl'in ateşi ve İsa nefesi, aşk pazarındaki muhtesip, mahmil bağlayan kervan ve müridine susmayı öğütleyen şeyh.
Harîmî'nin 'ayn harfli kısa gazeli: bülbülün güle vedası, güneşe ışık veren güzellik, sırrını saklayan dudak ve bollukta kesada uğrayan şiir incisi.
Harîmî'nin "-yı 'ışk" redifli kısa gazeli: dünyayı batıracak aşk denizi, başı rüzgâra verilmiş âşık ve saklanamayan aşk sırrı yüzünden seçilen rüsvalık.
Harîmî'nin ikilemelerle kurulan gazeli: gönül levhasına yazılan elif boy, yola tabak tabak altın saçan gül ve gözde kap kap dolan ciğer kanı.
Harîmî'nin "-âne" kafiyeli gazeli: Hüsrev'in meclisinde masala dönen Şîrîn, pervaneyi geride bırakan âşık ve meyhanenin değerini düşüren gönül evi.
Harîmî'nin "itsem gerek" redifli gazeli: sabah yeli gibi sevgiliye koşan âşık, sivrisinek gibi avlanacak hüma kuşu ve zühde melâmet yoluyla varma kararı.
Harîmî'nin "-en" kafiyeli gazeli: gülün değerini düşüren yasemin ten, aslan deviren ceylan, bağra dağ vuran Hintli ben ve boynunda kefeniyle huzura gelen âşık.
Harîmî'nin lâm harfli gazeli: kızgın deve gibi kendinden geçen âşık, Koç burcunda vuslat bekleyen can ve şairin mahlasını Kâbe'nin harîmiyle buluşturan son beyit.
Harîmî'nin "-dur benüm" redifli gazeli: ömrün ürünü olan sevgili, mezar taşına dönen ayrılık taşı, eski yâr olan gam ve sırrı ele veren gözyaşı.
Harîmî'nin "-um benüm" redifli gazeli: ayakkabıya kanla işlenen karşılama, gölgesiz yürüyen ay yüzlü sevgili ve zülfün darağacında raks eden âşık.
Harîmî'nin nûn harfli gazeli: Leylâ saçına bağlı Mecnun gönül, çene kuyusundan zülüf ipine sarılan can ve dizilen şiir karşısında bağrını delen inci.
Harîmî'nin "-âb" kafiyeli gazeli: kıble değişimine telmih, Cem'in kadehinden ayrılmayan gözler, mihraptan ayrılmayan zahit ve Kâbe'den geri çevrilmek istemeyen âşık.
Harîmî'nin "-en" kafiyeli gazeli: bağrını delen Aden incisi, toprağa düşen Hoten miski, Kâbe yolundaki dikenin güle dönmesi ve âşığa gülden biçilen kefen.
Harîmî'nin "-en" kafiyeli gazeli: naz öğretmeni put, boynuna kendi eliyle ip geçiren âşık, toprağa düşen reyhan ve yasemin ile "yil, yiri, yirine" ses oyunu.
Harîmî'nin tacı ve kaftanı bırakıp gurbete çıkmayı söyleyen şiiri: tezkirelere göre Şehzade Korkut'un Mısır'a gidişinde hâlinin dili olarak okuduğu beyitler.
Harîmî'nin "şimdengirü" redifli gazeli: öğüde kapanan kulak, Hıtâ miskini gereksiz kılan zülüf ve can hekimi unutunca hekimliğe çağrılan ecel.
Harîmî'nin uzun hezec vezinli gazeli: ufukları kokuya boğan zülüf, yanağın suyuna karşı gözün suyu, kaygı getiren kara sevda ve uykuyu düşe çeviren gece.
Harîmî'nin güzellik kataloğu gibi kurulan gazeli: Zenci ve Hintli ben ile zülüf, hilekâr ve büyücü göz ile gamze, talih yıldızı gibi doğan sevgili ve "hû" sesi.
Harîmî'nin hat sanatının diliyle kurulan gazeli: dudağa yazılan hat, Mahzenü'l-esrâr'ın besmelesi, duvardaki şemse ve gözyaşı kâtibinin duvarlara yazdığı ad.
Harîmî'nin "-âne" kafiyeli gazeli: aşk denizinin tek incisi, dünya mülkünü bırakıp meyhaneye düşen rint ve aşkla delirmiş birine işlemeyen öğüt.
Harîmî'nin "oldun yine" redifli gazeli: inleyen bülbül gönül, burna gelen vuslat kokusu, ölümü bekleyen can ve çokluktan birliğe kaçan tasavvufî arayış.
Harîmî'nin "-âb" kafiyeli gazeli: aşk denizinde susuz kalan gönül, kaş mihrabında kılınan namaz, tecelli nurunu gören göz ve aşkın kasabına teslim edilen can.
Harîmî'nin "-uma" redifli gazeli: dostlardan kıskanılan sevgili, yalnız güneşli günde gelen gölge, yaraya sarılan örümcek ağı ve güneş gibi dünyayı tutan şiir.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.