Kara Fazlî'nin baş tarafı kaybolmuş "-la" redifli gazelinden kalan üç beyit: şahın nefesiyle canlanan şair, hatırlatılan söz, vefa çağrısı ve devlet ile ömür için dua.
Kara Fazlî'nin Ahmed Çelebi'nin 954 (1547) yılında Rumeli tımar defterdarlığına atanmasını kutlayan tehniyetnamedeki gazeli: devletin, sağlığın ve izzetin geldi.
Kara Fazlî'nin "degül mi" redifli gazeli: yüz mumunda yanan pervane gönül, sarhoş gamze, hazinesi viranede saklı gönül, şahın zülfüne el katan tarak ve meyhane.
Kara Fazlî'nin Muhibbî'ye nazire olan "-āfī" kafiyeli gazeli: saf, sofa, safa ve sofu ses oyunu, elif boy ile lâm zülüf, Kaf dağı ile kâf harfi ve nazım pazarının sarrafı.
Kara Fazlî'nin Latîfî tezkiresinde kalan çift kafiyeli üç beyti: aşkla çılgın âşık ile güzellikle süslü sevgili, Kays ile Leylâ'ya denk iki ad ve evde baş başa kalma dileği.
Kara Fazlî'nin Latîfî tezkiresinde kalan tek beyti: sevgilinin güzelliğini her an seyredebilmek için bedeninde yüz bin göz yaratmayı dileyen âşığın mübalağası.
Kara Fazlî'nin Âşık Çelebi tezkiresinde kalan cinaslı gazeli: Karadeniz ile Akdeniz, bendeniz ile ben deniz, buğday tanesi gibi sararan beniz ve sineye dikilen ok.
Kara Fazlî'nin Riyâzî ve Kâfzâde tezkirelerinde kalan soru-cevaplı beyti: cevrin sonunu soran âşığa sevgilinin "sonunda can vereceksin" diye verdiği cevap.
Kara Fazlî'nin Riyâzî tezkiresinde kalan tek beyti: sevgilinin penceresinden giren ışıktaki zerreleri, ay yüzlüye inmek isteyen güneşin dayadığı merdiven sayan bir hüsn-i talil.
Kara Fazlî'nin Riyâzî ve Kâfzâde tezkirelerinde kalan beyti: âşıklara sevgilinin yanağının kırmızı gül olarak yettiğini söyleyip bülbüle bahçedeki gülü unutturan nükte.
Kara Fazlî'nin Riyâzî tezkiresinde kalan iki beyti: hançerin ve zülfün ucundan dökülen kanlar, ayrılık okuyla yarılan yürek ve vuslat merhemi isteyen âşık.
Kara Fazlî'nin Riyâzî tezkiresinde kalan tek beyti: sevgilinin yanağını anarak dağa düşen âşığın gözyaşlarıyla dağın çayıra, çayırın bağa, bağın çiçeğe dönmesi.
Kara Fazlî'nin Kâfzâde tezkiresinde kalan tek beyti: kaşı yay sevgilinin oklarından incinen gönlü "Adama iyilik batar" atasözüyle mazur gösteren bir irsal-i mesel.
Kara Fazlî'nin Kâfzâde tezkiresinde kalan tek beyti: feleklerin birbiri üstünde dönüşünü ve güneşin hareketini ay yüzlü sevgilinin güzelliği için çıkan bir kavgaya bağlayan nükte.
Kara Fazlî'nin Kâfzâde tezkiresinde kalan tek beyti: âşıkların kanını haksız yere dökme diye padişah sevgiliyi uyaran ve "kanı yerde kalmamak" deyimine dayanan söyleyiş.
Kara Fazlî'nin Kâfzâde tezkiresinde kalan tek beyti: kılıçla ikiye bölünen başını bela düğününde gam mehterine çalgı yapmasını sevgiliden isteyen âşığın sözü.
Kara Fazlî'nin Kâfzâde tezkiresinde kalan tek beyti: gam okundan korunmak isteyene hedef gibi kimsenin karşısına dikilmemesini öğütleyen, uzlete çağıran söyleyiş.
Kara Fazlî'nin Tuhfe-i Nâilî'de kalan tek beyti: sevgilinin cefa taşına tutulacağı konusunda uyarılan âşığın, dedikleri hep başına gelince söylediği sade söz.
Kara Fazlî'nin Ebü'l-Fazl'ın oğlunu gök cisimleri ve şiir ülkesi imgeleriyle övdüğü, kaside tarzında yazılmış on altı beyitlik büyük kıtası.
Kara Fazlî'nin adı anılmayan bir devlet büyüğünü tuğra, ayna ve cömertlik denizi imgeleriyle övdüğü, Arapça bir duayla süslü yedi beyitlik kıtası.
Kara Fazlî'nin hasta bir gence "yaraşur sulṭānum" redifiyle şifa dilediği; Özkat'a göre Şehzade Mehmed'in son hastalığında yazılmış olabilecek kıtası.
Kara Fazlî'nin hacdan dönen bir devlet büyüğünü "Ḫayr-maḳdem" sözleriyle karşılayıp ayrılığı hastalığa, kavuşmayı hekime benzettiği hoş geldin kıtası.
Kara Fazlî'nin "kerem madeni" diye seslendiği bir şahtan ihsan dilediği, hak etmese de memduhun iyiliğe layık olduğunu söyleyen iki beyitlik eksik kıtası.
Kara Fazlî'nin periye benzettiği sevgiliyi şiirle ram ettiğini söylediği ve gözyaşını "damlaya damlaya göl olur" atasözüne bağladığı başı eksik kıtası.
Kara Fazlî'nin feleği satranççıya, kendini at ve piyonu kaybetmiş bir oyuncuya benzetip şahtan yardım dilediği, satranç terimleriyle örülü kıtası.
Kara Fazlî'nin eski duacısı olduğu bir büyüğün kapısında bekleyip "var mıdur" redifiyle huzura girmek için izin istediği iki beyitlik kıtası.
Kara Fazlî'nin esrarlı bir arkadaş meclisinde Rüstem ve Murad'la tatlı, şeker börek ve şerbet üzerine yapılan konuşmayı anlattığı şakacı kıtası.
Kara Fazlî'nin bir büyüğe ihsanı için teşekkür ettiği, "macun" ve "esrar" kelimelerinin çift anlamıyla meclis eğlencesini sezdiren iki beyitlik kıtası.
Kara Fazlî'nin İstanbullu kendisiyle Edirneli adaşı Fazlî-i Leng'i şiir meydanında yarışan iki binici gibi anlatıp topal rakibini "aksadur" sözüyle iğnelediği kıtası.
Kara Fazlî'nin Farsça kıtası: ilimden uzak şairi sermayesiz mağrur tüccara, mahlas takınan cahili askersiz ve tebaasız padişahlık iddiasına benzetir.
Kara Fazlî'nin Deccal ile Peygamber'in ikisi de Mesih diye anılsa da bir olmadığını söyleyerek şair ile şair geçineni ayırdığı, kasideden alınma kıtası.
Kara Fazlî'nin Farsça kıtası: kuluna iltifat etmeyi cömertlik sayan şair, ara sıra sorulacak bir hatırın kerem sahibinden hiçbir şey eksiltmeyeceğini söyler.
Kara Fazlî'nin ayrılıkta bir yıl kadar uzayan günün vuslatta sabah olmadan akşama döndüğünü söylediği, âşığın bahtsızlığını anlatan kısa kıtası.
Kara Fazlî'nin sevgilinin yerini bilmeyen, vuslat suyuna ulaşamayıp ayrılık ateşinde yanan âşığın çaresizliğini iki beyitte tek cümleyle anlattığı kıtası.
Kara Fazlî'nin şiirini ıkınıp sıkınarak çıkaran ve nazireye altın vaat eden Riyâzî adlı bir şairi açık saçık bir dille alaya aldığı hiciv kıtası.
Kara Fazlî'nin resme yapılan övgünün ressama döndüğünü söyleyerek kemal ehlini övdüğü, mesnevi tarzında kafiyelenmiş iki beyitlik manzumesi.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.