Mihrî Hatun'un "-laruz biz" redifli beş beyitlik gazeli; bülbül ve pervaneyle yoldaşlık, rakip-köpek mazmunu ve kara bahtlı başlar üzerine kurulu bir şikâyet.
Mihrî Hatun'un Hacı Nâbî adlı birine seslendiği yedi beyitlik gazel; hercai güzellerden şikâyeti gündelik deyimlerle, sade ve konuşur bir dille anlatır.
Mihrî Hatun'un "itmemek olmaz" redifli gazeli; hasret, gözyaşı ve selvi, kirpik oku ve pervane imgeleriyle aşkın kaçınılmaz sonuçlarını sayar.
Mihrî Hatun'un "gerekmez" redifli gazeli; sevgili varken can, cennet, inci ve ab-ı hayatın bile gereksiz olduğunu söyleyen bir bağlılık şiiri.
Mihrî Hatun'un "gerekmez" redifli ikinci gazeli; cefayı vefa, derdi deva sayan âşık nasihatçiyi savar ve rint tavrıyla aşk şarabına yönelir.
Mihrî Hatun'un "-lerüz biz" redifli dokuz beyitlik gazeli; aşk ehli pervane, rint, deli ve yiğit sıfatlarıyla kendini riyakâr şeyhe karşı tanıtır.
Mihrî Hatun'un "-ümüz" redifli yedi beyitlik gazeli; göz göze gelişle başlayan aşk, rakibe sözü geçmeyen âşık ve yanak mumunda yanan pervaneler.
Mihrî Hatun'un "yârsuz" redifli altı beyitlik gazeli; sözünden dönen sevgili, hastasını tedavisiz öldüren hekim ve dikensiz olmayan gül üzerine.
Mihrî Hatun'un "gelmişlerdenüz" redifli gazeli; çevgân oyunu, Mansur'un darağacı, güzelliğin zekâtını dileyen derviş ve saç zincirine gelen deliler.
Mihrî Hatun'un "-es" kafiyeli redifsiz gazeli; gölge gibi rakip, dudaktaki sinek, ârife bir harf yeter diyerek sözü kesen şair ve vefasız güzeller.
Mihrî Hatun'un "âteş" redifli beş beyitlik gazeli; gönül evinde gizli yanan aşk ateşi, İbrahim'in gülşene dönen ateşi ve yangındaki beden şehri.
Mihrî Hatun'un hafif bahrinde kısa mısralı gazeli; İhlâs suresine yeminle ölüm dileyen âşık ve kendini şiir denizinin görülmemiş incisi sayan şair.
Mihrî Hatun'un "eyle arz" redifli gazeli; Hızır gibi karanlıkta bengisu arayan âşık, kâfir ayva tüyü, selvi boy, çene elması ve gözyaşından nisar.
Mihrî Hatun'un "hat" redifli dokuz beyitlik gazeli; sevgilinin yüzünde beliren ayva tüylerini yazı, bulut, çayır, ordu ve ayna tozu olarak işleyen tevriyeler.
Mihrî Hatun'un "haz" redifli beş beyitlik gazeli; Necâtî Bey'in aynı zemindeki gazeline nazire olarak yazılmış, acıdan ve kayıptan bile zevk alan âşığın sesi.
Mihrî Hatun'un redifsiz, altı beyitlik gazeli; sevgilinin geri dönen eziyeti, kan içen gamze ile kurtaran göz ve talihe bağlı vuslat üzerine sade bir şikâyet.
Mihrî Hatun'un nevruz vaktinde bağa ve meclise çağıran beş beyitlik gazeli; bahar sofrası, gönül kebabı ve "bıçak kemiğe dayandı" deyimiyle biten bir vuslat isteği.
Mihrî Hatun'un saç imgesi üzerine kurulu beş beyitlik gazeli; gönül kuşuna kurulan ağ, ak ile ağ arasındaki cinas, aşk fitili ve perinin saç çengeli.
Mihrî Hatun'un "yuf" redifli öfkeli gazeli; seveni sevmeyip sevmeyeni seven dünya güzellerine ve sonunda vefasızlara güvenen kendi düşüncelerine çıkışan bir ses.
Mihrî Hatun'un "tekellüf" redifli gazeli; zahmet ile ikram anlamları arasında gidip gelen redif, çevgân saç, ciğer kanıyla dolu kadeh ve urgana değmeyen rakip.
Mihrî Hatun'un "yok" redifli dokuz beyitlik gazeli; ilgisiz sevgiliye şikâyet, geçici güzellik öğüdü, Halil İbrahim telmihi ve gönle sabır tavsiyesiyle biten bir yakınma.
Mihrî Hatun'un zahide seslenen tasavvufi gazeli; mecazi aşktan hakikate miraç, kanaat ve açlıkla nefis terbiyesi, hacılar ile Haccâc cinası ve dervişin palası.
Mihrî Hatun'un bir önceki gazelle aynı zeminde yazdığı aşk şiiri; sevgilinin eteği taç, yanaklar satranç tahtası, dudak güllaç, kan dökücü göz ise bir Haccâc olur.
Beyit başlarındaki harflerden "Süleymân" adı çıkan muvaşşah gazel; Mihrî Hatun'un Şehzade Süleyman'a sunduğu kabul edilen, "ancak" redifli altı beyitlik övgü.
Mihrî Hatun'un "kimsenüñ" redifli dua gazeli; ney gibi inleyen âşık, Kâbe'ye benzetilen eşik, zalim güzellik padişahı ve bulut içinde kalan ay imgeleriyle kurulur.
Mihrî Hatun'un "bu kerîmüñ" redifli gazeli; bir ağıt gibi açılır, ama yüzü tüylenip güzelliği bozulan bir sevgiliye yazılmış şakacı bir mersiye olarak da okunabilir.
Mihrî Hatun'un bahar gazeli; gül bahçesine gezinti çağrısı, def ile çeng gibi musiki terimleriyle anlatılan âşık acısı ve papağanı mat eden tatlı sözle biten yedi beyit.
Mihrî Hatun'un Göynicek denen yerde Ak Şemseddin adlı bir azizin türbesini ziyaretini anlatan gazeli; cennete benzetilen bir yer tasviri ve salavatla biten bir dua.
Mihrî Hatun'un "-lik" redifli gazeli; yakut, inci ve miski sevgilinin güzelliğine bağlayan övgüden rakibe "erliği göstereyim" diye meydan okuyan beyitlere geçer.
Mihrî Hatun'un rakibe seslenen kısa gazeli; beddua, sevgiliye acı bir sitem ve yarasına tuz ekilmesini isteyen bir makta beytiyle hafif bahrinde beş beyit.
Mihrî Hatun'un "böyle mi gerek" redifli sitem gazeli; sözünde durmayan sevgiliye beş beyit boyunca sorulan aynı soru, mihr ile müşteri arasındaki tevriyeyle biter.
Mihrî Hatun'un "-âne" kafiyeli gazeli; yıkık gönlü onarmak isteyen sevgili, Leylâ ile Mecnun telmihi, mum ve pervane mazmunu ve saba rüzgârının getirdiği müjdeyle biter.
Mihrî Hatun'un yanak ateşinde kebap olan yürek, yaraya tuz basan gözyaşı ve emeğini yele veren âşık imgeleriyle kurulmuş, canı pek âşığın altı beyitlik gazeli.
Mihrî Hatun'un misk kokulu saç kementine yakalanan kara bahtlı âşığı, rakibe ve şeyhe karşı sevgisinden ölünceye dek el çekmeyişini anlatan beş beyitlik gazeli.
Mihrî Hatun'un "dek" redifli gazeli; yay kaş ve ok gamze, zünnar saç, sevgilinin yolunu süpüren kirpikler ve darı tarlasına dadanan domuz gibi kovulan rakip.
Mihrî Hatun'un Necâtî'nin "kendümüñ" redifli gazeline yazdığı nazire; Yusuf ile Züleyha, Leylâ ile Mecnun telmihleri ve ayrılıkta da terk edilmeyen sevgi.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.