Tokatlı Nûrî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: seher yellerinden istenen haber ve misk kokulu kâküller; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Erzurumlu Emrah'ın Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: sitemkâr sevgili, başkasını kayıran felek ve hû çeken âşık; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Eyüb Sabrî'nin Merzifon Cönkü'nde kalan kalenderîsinin matlaı: peri yüzlü, bakışlarıyla işaret veren ama ele geçmeyen güzel ve âşığın yanışı.
Fethî'nin Merzifon Cönkü'ndeki öğüt koşmasının ilk dörtlüğü: süsüyle aldatan, vefasız ve gizli bir oynaşı olan bir sevgiliye benzetilen dünya.
Bâkî'nin Merzifon Cönkü'ne giren gazelinin matlaı: âşığın gönlünün gam çengiyle çaldığı nağmeyi dinlemek için sazını bırakan Zühre; metin ve yorum.
Gevherî'nin Merzifon Cönkü'nde kalan zincirleme dörtlüğü: gülün kıymetini bilen bülbül, kendi değerini bilmeyen gönül ve gönlün kıymetini bilen âşık.
Âşık Ömer'in Merzifon Cönkü'nde kalan divanının ilk dörtlüğü: aşk denizine dalacak, felekçe halden hale sokulacak ve ecel rüzgârıyla solacak gönle sorular.
Dertli'nin Merzifon Cönkü'nde kalan koşmasının ilk dörtlüğü: kara kirpikli, kalem kaşlı sevgili, dilden düşmeyen zikir ve anadan doğalı gülmemiş garip baş.
Yesârî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı semâ‘îsinin ilk beyti: sevgilinin eteğinden kesilen el ve solan gonca; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Ârif'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı dîvânının ilk beyti: esir eden saçlar ve büyücü bakışlar; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Himmetî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı semâ‘îsinin ilk bendi: Hak'tan perde çekilmiş güzellik ve perişan âşığın yakarışı; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Nazîf'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: sıkıntı yurdunda ferahlık ve günahla cennet umudu; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Tokatlı Nûrî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: pervaneye bırakılan ateş ve vuslat suyuna kanan âşık; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Erzurumlu Emrah'ın Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: güzellerin cefası ve derdini arz etmeye cesaret edemeyen gönül; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Eyüb Sabrî'nin Merzifon Cönkü'nde kalan kalenderîsinin matlaı: sevgiliden eziyetini azaltmasını, bazen vaat bazen naz etmesini dileyen âşık.
Fethî'nin Merzifon Cönkü'ndeki koşmasının ilk dörtlüğü: aşk ateşiyle delik deşik olan ciğer, Ceyhun gibi çağlayan gözyaşı ve sevgiliye ısrarlı çağrı.
Gevherî'nin Merzifon Cönkü'nde kalan koşmasının ilk dörtlüğü: kendini sınayan âşık, hercai sevgiliden usanan gönül ve sonradan anlaşılan bir yanılsama.
Âşık Ömer'in Merzifon Cönkü'nde kalan divanının ilk dörtlüğü: gül yüzlü, kara gözlü, hançerli yârini kan dökücü haramilere kaptıran âşığın dostlara feryadı.
Dertli'nin Merzifon Cönkü'nde kalan koşmasının ilk dörtlüğü: yolu karanlığa düşen, dünyanın mihnetini ve cefasını kendine verilmiş bilen bahtı kara kulun Tanrı'ya sitemi.
Yesârî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı kalenderîsinin ilk beyti: düşkün kulun dayanma gücü ve efendim redifi; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Ârif'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı dîvânının ilk beyti: gamdan hiç azat olmayan bir ömür; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Nazîf'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: fani dünya karşısında bilmezlik itirafı; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Tokatlı Nûrî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: ayrılık şarabı, kan yutmak ve kader sorgusu; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Erzurumlu Emrah'ın Merzifon Cönkü'nde kayıtlı dîvânının ilk beyti: şarap değil meyhane ve sarhoşlar meclisi merakı; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Eyüb Sabrî'nin Merzifon Cönkü'nde kalan gazelinin matlaı: ay yüzlü sevgiliyi sevdiği an başına belanın tacı konan âşık ve taç ile belâ tezadı.
Cûdî'nin Merzifon'u anlattığı kaside ve zeyli: namaz kılan dağ, hörgüçlü deve gibi Tavşan Dağı, âşık bulutlar, Kara Mustafa Paşa'nın suyu ve gençliğinin camisi.
Fethî'nin Merzifon şehrinin genç güzeli Gülfadik'e seslenen koşmasının ilk dörtlüğü: zeytin gözler, kurban olma dileği ve yerel bir aşk şiiri.
Âşık Ömer'in Merzifon Cönkü'nde kalan şiirinin ilk iki mısraı: sevgilinin güzelliğini görmek ve gül gül açılmış yanağından gül dermek isteyen âşık.
Dertli'nin Merzifon Cönkü'nde kalan koşmasının ilk dörtlüğü: karanlık gecede aşk ateşine yanan pervane gönüller ve bülbülün feryadından utanan güller.
Ârif'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı güftesinin ilk beyti: küçücükken servi gibi büyüyen sevgili; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Nazîf'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: geleni ve kulun her işini bilen Allah; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Tokatlı Nûrî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: aşk kazası, aşk belası ve melek huylu genç; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Erzurumlu Emrah'ın Merzifon Cönkü'nde kayıtlı semâ‘îsinin ilk beyti: aşk ateşinde yanan iç ve kafesteki can kuşu; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Eyüb Sabrî'nin Merzifon Cönkü'nde kalan aruzlu semaisinin ilk beyti: gönlüne zamanın incisini, güzellik bahçesinde gülen gülü sevmesini öğütleyen şair.
Merzifonlu terzi Siyâbî'nin geliri öven dört beyitlik manzumesi: cömertliğin kaynağı olarak kazanç ve okyanus, bulut, yağmur zinciriyle kurulmuş bir esnaf öğüdü.
Âşık Ömer'in Merzifon Cönkü'nde kalan münâcât gazelinin iki beyti: insana, haksız ve cahile, düşmana muhtaç olmamak için Tanrı'ya Peygamber aşkına yalvarış.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.