Kara Fazlî'nin Türkçe, Arapça ve Farsça mısralarla yazdığı mülemma gazeli: şaraptan tövbe etmeyen rind, uykusuz âşık, güneşten parlak birlik ve saklanacak sır.
Münîrî'nin Arapça dinî sözlerle kafiyelenen gazeli: gamzeden kaçıp "kaçacak yer nerede" diyen gönül, kaş mihrabına secde ve kazdığı çene kuyusuna kendi düşen gönül.
Âkif'in tek beyitlik bir tebrik ve dua müfredi: muhatabının akranlarını geçmesini, kardeşleri arasında Hz. Yusuf gibi ikbal Mısır'ının azizi olmasını dileyen beyit.
Mustafa Vâzıh'ın "Gel e şāhım idelim ‘azm-i Süleymāniyye" nakaratlı musammatı: eski devletlerin geçiciliği, Vefa, çarşı, nargile ve Kanuni'nin türbesi.
Şehzade Bayezid'in bir aşk gazeli: cennetten üstün güzellik, gönül kuşunu tutan zülüf tuzağı, yedi başlı ejderha ve rakibe "hâ deyince" beddua.
Kara Fazlî'nin üç dilli mülemma gazeli: servi boylu sevgiliye kul olan Tuba ağacı, Kâbe sayılan kapı, baş ile ayağı ayıramayan âşık ve şairin övünmesi.
Münîrî'nin "-dürür" redifli cinaslı gazeli: göğüs dükkânında bol duran inciler, sarhoş olduğu için bağlanan göz, başına kılıç inen mum ve gözyaşından yol.
Mustafa Vâzıh'ın "Şimdi küskünlügümüz var felege sulṭānım" nakaratlı musammatı: adı sanı olmayan ülkenin padişahı, uzlet ve felekle küskünlük.
Şehzade Bayezid'in kısa remel kalıplı aşk gazeli: zülfe dolaşan gönül, benin üstüne isyan eden hat, mufassal ile mücmel tezadı ve kıyamet boylu sevgili.
Münîrî'nin mahlası matlada da kullandığı gazel: can telinden elini çekmeyen yaşlı çengi, birle binin farkı, topraktan kaldıran zülüf ve benzeri olmayan güzellik.
Kara Fazlî'nin rint ile şeyh karşıtlığı üzerine kurulu, "-lıḳ baña" redifli beş beyitlik gazeli: sadık sabah tevriyesi, hekim gibi şarap ve günahkârın özrü.
Şehzade Bayezid'in "-âb" kafiyeli hasret gazeli: kebap olan bağır, şaraba dönen gözyaşı, güneşi örten zülüf bulutu ve kulundan utanan güzellik şahı.
Münîrî'nin bahçe ve gece sahneleriyle örülü gazeli: saç telinde bin kez inleyen gönül, gece boyu meşale tutan âşık, lalden misk kutusu ve avucunu açmış çınar.
Kara Fazlî'nin mütekarip vezniyle yazdığı, ilgisiz sevgiliye sitem eden "saña" redifli yedi beyitlik gazeli: düş ile tuş, mum ve pervane, teberrâ ile tevellâ.
Şehzade Bayezid'in tekrir sanatına dayanan gazeli: "kebâb oldı kebâb" nakaratı, mum ile pervane, sevgilinin köpekleri ve yol tozunda toprak olan şair.
Münîrî'nin "ürer" ve "dürer" cinaslarıyla kurulan gazeli: havlayan rakip ve sözden söz üremesi, lal kutu ağız, Kâbe sokağı ve Tebbet okuyup üfleyen sabah yeli.
Kara Fazlî'nin "saña" redifli beş beyitlik gazeli: güneşin aya gölge salması, canla alınamayan öpücük, süt yerine tatlı can ve süs yerine geçen güzel söz.
Şehzade Bayezid'in Ahmedî'ye nazire olarak yazdığı gazel: hasret ateşi, ayrılık dumanı ve dünyanın önünü mamur, sonunu harap ettiğini söyleyen öğütler.
Münîrî'nin "bilür" redifli tanıklık gazeli: cemâl kelimesinin cim noktası olan ağız, çeken bilir sözü, doğrayan ok ve gönlün hâlini âşığın değil güzelin bilmesi.
Kara Fazlî'nin Atâ'nın 54 nazire alan gazeline yazdığı "aña" redifli beş beyitlik naziresi: sövgüye dua, doğan ok, ağzına parmak koyan divit ve kurban cinası.
Şehzade Bayezid'in kısa vezinli gazeli: hasretin şaraba çevirdiği gözyaşı, ayrılığın kebap ettiği bağır ve gönlü harap olmayacak bir yere verme öğüdü.
Münîrî'nin yalnız Viyana ve İstanbul nüshalarında bulunan gazeli: kabak bağlayıp yüzme öğrenen göz bebekleri, ayaklı gözyaşı, gam ülkesinin yasağı ve bağlı şahin zülüf.
Kara Fazlî'nin en uzun gazeli: makam sahibi cahillerin şair diye övülüp olgun şairlerin dinlenmediğinden yakınan, Hassan, Sahbân ve Bâkıl'ı anan on bir beyitlik şiir.
Şehzade Bayezid'in "heb" redifli gazeli: güzellerin hepsinin vefasızlığı, kaş yayından atılan oklar, sevgilinin köpeği ile rakip ve yüze kanlı yaşla yazılan hikâye.
Münîrî'nin yirmi dokuz beyitlik elifnamesi: her beyti elif'ten ye'ye bir harfin adıyla başlayan, Ersoy'un "mutavvel gazel" dediği, harf kısıtı altında cinaslarla örülmüş bir aşk şiiri.
Kara Fazlî'nin "āşinā" redifli beş beyitlik gazeli: yabancılarla tanışan sevgili, tanış olmak için yabancı olmak paradoksu, inci ve deniz, güneş ve zerre.
Şehzade Bayezid'in "mest" redifli meclis gazeli: hançer tutan sarhoş gamze, yankesici kâkül, gulgul eden sürahi ve Ferhad ile Mecnun'u geride bırakan âşık.
Münîrî'nin "biz şuyuz" diye ilerleyen "-Uz" redifli gazeli: gece gezen âşık, mihnet evi olan göğüs, köpeğin gösterdiği oklanmış av ve kıvılcımsız tutuşan kav.
Kara Fazlî'nin "baña" redifli beş beyitlik ayrılık gazeli: yas tutan kara sünbüller, Cem'i kıskandıran meclis ve elif, dal, mim harfleriyle kurulan "âdem" buluşu.
Şehzade Bayezid'in ayrılık gazeli: hasret ateşinin dumanı, Mecnun gibi dağlara düşme dileği ve kader kaleminin alına önce ayrılığı yazdığını söyleyen makta.
Münîrî'nin "-umuz" redifli gazeli: haddi aşan bekleyiş, rüzgâra verilen sabır, mahşere kadar inleyecek mezar taşı, kaçırılan vuslat ve bir haftalık ayrılığın ahları.
Kara Fazlî'nin bahar ve şarap gazeli: Özkat'ın şairin rintliğine ve Türkî-i Basit söyleyişine örnek gösterdiği "ṣūfī delü olma" beyti ve "igen" tekrirli övgü.
Şehzade Bayezid'in iki parçadan birleştirilmiş gazeli: "'alâmetdür 'alâmetdür 'alâmet" tekrirleri, sevgilinin kapısında inayet dileği ve mahallenin Kâbe'si.
Münîrî'nin halk sözleriyle örülü "-ulmaz" redifli gazeli: yerde kalmayan kan, el uzatılmayan turunç gerdan, yaydan çıkan gamze oku ve balçıkla örtülmeyen güneş.
Kara Fazlî'nin "baña" redifli beş beyitlik gazeli: cennet şarabından üstün dudak, Özkat'ın leff ü neşr örneği olan sabah ile akşam beyti ve sevgilinin köpeği mazmunu.
Şehzade Bayezid'in "elinden el-gıyâs" redifli feryat gazeli: dal gibi bükülen boy, bülbüle acımayan gül bahçesi, ney gibi delinen bağır ve büyücü göz.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.