Münîrî'nin "andadur" redifli gazeli: sevgilinin gezindiği yerde konaklayan can, temreni içinde kalan yara, dudağın bekçisi olan hırsız gamze ve gönül evini aydınlatan mum.
Münîrî'nin ikilemelerle kafiyelenen gazeli: kanla fır fır yazan göz, gül yaprağı için dir dir titreyen yürek, sır sır inen yaş ve ceylanın peşinde hır hır dalaşan rakip.
Münîrî'nin "-dür" redifli gazeli: gamze okuna hedef olan bağır, her surette aranan tek sevgili, sabah ve gece şarabıyla sarhoş gözler ve Tûbâ boy yanında orta kalan nârven.
Münîrî'nin redifsiz gazeli: tekrarı bıktırmayan gam, zülfe verilen "Belî" sözü, can alan ağız düşüncesi, uyanık göz ve taş duvarla anlatılan mamur gönül.
Münîrî'nin yalnız Vatikan nüshasında bulunan gazeli: yaraya tuz olan söz, göz yaşında balık gibi yüzen göz bebeği ve halkın mihenginde anlaşılan sahte rakip.
Münîrî'nin "eyler" redifli gazeli: ah okundan kalkanla korunan güneş, kirpiklerle donatılmış göz gemisi, gül ve şekerden gülbeşeker ve mahlasla kurulan tevriye.
Münîrî'nin "ile geçer" redifli gazeli: inciyle geçinen göz denizcisi, yaşlandıkça artan aşk, köpeğin baş ağrısına gülsuyu olan yaş ve salınan serviyle geçen ömür.
Münîrî'nin "eyler" redifli yedi beyitlik gazeli: göz yaşı selinde sal olan varlık, bal getiren göz bebeği, gam potasında arıtılan gönül ve elifi dala çeviren zülüf.
Münîrî'nin "-ur" redifli gazeli: yüzünü ekşiten deniz, gamzeden ürperen misk ceylanı ve can çekişen kişiye şeytanın gösterdiği suya benzetilen rakip gözyaşı.
Münîrî'nin gül ve bülbül mazmunu üzerine kurulu gazeli: ateş parçasına dönen güller, mermer gibi kapalı gönül, gonca gibi parça parça yürek ve gezegen gibi gözyaşları.
Münîrî'nin redifsiz gazeli: sözü karşısında eriyen bal, at nalından kıvılcım çıkaran taş yürekler, ateş almaya gelmiş gibi aceleci hayal ve asılsız çıkan haber.
Münîrî'nin bir seher bahçesinde geçen gazeli: göze ayak basan hayale saçılan inciler, raksa giren servi ve çınar, gül yaprağında ter gibi çiğ ve bir dilek listesi.
Münîrî'nin kendi gazelini "sūz-nāk" diye andığı şiir: yakasını yırtan gonca, yüzünü toprak eden lale, yeşillikle temizlenen gönül aynası ve katı gönle yakıcı gazel.
Münîrî'nin "-dedür" redifli gazeli: dudak yolunu gözleyen lal ve inci yaşlar, köpeğin uyuduğu seherde yapılan ziyaret, çene kuyusu ve suyu verilmiş kılıca susamak.
Münîrî'nin sözü cevhere benzettiği gazel: mermerden katı gönül, yolundan alıkonmaması gereken yolcu gözyaşı, yerinde harcanacak aşk sözü ve "insan beşerdir" itirafı.
Münîrî'nin Arapça dinî sözlerle kafiyelenen gazeli: gamzeden kaçıp "kaçacak yer nerede" diyen gönül, kaş mihrabına secde ve kazdığı çene kuyusuna kendi düşen gönül.
Münîrî'nin "-dürür" redifli cinaslı gazeli: göğüs dükkânında bol duran inciler, sarhoş olduğu için bağlanan göz, başına kılıç inen mum ve gözyaşından yol.
Münîrî'nin mahlası matlada da kullandığı gazel: can telinden elini çekmeyen yaşlı çengi, birle binin farkı, topraktan kaldıran zülüf ve benzeri olmayan güzellik.
Münîrî'nin bahçe ve gece sahneleriyle örülü gazeli: saç telinde bin kez inleyen gönül, gece boyu meşale tutan âşık, lalden misk kutusu ve avucunu açmış çınar.
Münîrî'nin "ürer" ve "dürer" cinaslarıyla kurulan gazeli: havlayan rakip ve sözden söz üremesi, lal kutu ağız, Kâbe sokağı ve Tebbet okuyup üfleyen sabah yeli.
Münîrî'nin "bilür" redifli tanıklık gazeli: cemâl kelimesinin cim noktası olan ağız, çeken bilir sözü, doğrayan ok ve gönlün hâlini âşığın değil güzelin bilmesi.
Münîrî'nin yalnız Viyana ve İstanbul nüshalarında bulunan gazeli: kabak bağlayıp yüzme öğrenen göz bebekleri, ayaklı gözyaşı, gam ülkesinin yasağı ve bağlı şahin zülüf.
Münîrî'nin yirmi dokuz beyitlik elifnamesi: her beyti elif'ten ye'ye bir harfin adıyla başlayan, Ersoy'un "mutavvel gazel" dediği, harf kısıtı altında cinaslarla örülmüş bir aşk şiiri.
Münîrî'nin "biz şuyuz" diye ilerleyen "-Uz" redifli gazeli: gece gezen âşık, mihnet evi olan göğüs, köpeğin gösterdiği oklanmış av ve kıvılcımsız tutuşan kav.
Münîrî'nin "-umuz" redifli gazeli: haddi aşan bekleyiş, rüzgâra verilen sabır, mahşere kadar inleyecek mezar taşı, kaçırılan vuslat ve bir haftalık ayrılığın ahları.
Münîrî'nin halk sözleriyle örülü "-ulmaz" redifli gazeli: yerde kalmayan kan, el uzatılmayan turunç gerdan, yaydan çıkan gamze oku ve balçıkla örtülmeyen güneş.
Münîrî'nin yalnız Vatikan nüshasında bulunan "-Uz" redifli gazeli: aşk şahininin avı, "görünen köye ne kılavuz" sözü, yakmaya hazır kav ve sabırda Eyyûb olan âşık.
Münîrî'nin "-maz" redifli gazeli: kan içmekten usanmayan lal dudak, işini başkasına emanet etmeyen gözyaşı, suya dayanmayan akıllı ve Kâbe sokağında yanan âşık.
Münîrî'nin "biz" diye konuşan rind gazeli: pîr-i mugânın kulları, Leylâ zülfünün divaneleri, Türk süvarisi için baş koyanlar ve aynı mumun pervaneleri.
Münîrî'nin altı beyitlik gazeli: hasta gönlü ayıltan gözyaşı, ok uçlarıyla mücevher kutusuna dönen göğüs, sırrı ele veren sarhoş göz ve atasözü olan sözler.
Münîrî'nin "-maz" redifli gazeli: hâl sormayan dudak, yüz parça çömlekte durmayan su, gururdan sarhoş zahid, düşte bile görülmesin denen rakip ve gül renkli gözyaşı.
Münîrî'nin redifsiz gazeli: mevsim tanımayan dert, göğün kandilini yakan ah, sır tutmayan gözyaşı, hakikate köprü olan mecaz ve Ayaz'a tutulan Sultan Mahmud.
Münîrî adına yalnız bir nazire mecmuasında kayıtlı gazel: Ferhad'ın ders arkadaşı, aşk meyhanesinin kallaşı, aşk tavlasının serserisi olan rindin övünmesi.
Münîrî'nin seher gazeli: sabah güneşiyle sönmeyi dileyen mum, son nefeste kaldırılsın denen peçe, şükreden sinek ve kafeste ölen bülbül için altın getiren gonca.
Münîrî'nin altı beyitlik gazeli: gül bahçesi ile kafes arasında gidip gelen gönül, yüz çevirirse başı kesilecek pervane ve zülüf halkasına gerek duymayan köpek rakip.
Münîrî'nin Türkçe ve Farsça karışık gazeli: aşk gamının tavlasında düşeş atan gönül, gözyaşı nakışlı hil'at, bayılan rebap ve okla gelen "oh" sesi.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.