Erzurumlu Emrah'ın Merzifon Cönkü'nde kayıtlı kalenderîsinin ilk beyti: mest gözlü sevgiliye kavuşma duası; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Tokatlı Nûrî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: servi boylu güzeller şahı ve divane gözler; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Kul Hüseyin'in Molla Hasan'ın sorularına verdiği cevap deyişi: zahidin suyla yıkanması, müminleri arıtan erkân, Âdem'in mayası, dört kapı ve kabirdeki sorgu.
Nazîf'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: kulun yıktığı, Allah'ın yaptığı gönül evi; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Ârif'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı güftesinin ilk beyti: İslâm ordusuna serdar olup giden dâver; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Dertli'nin Merzifon Cönkü'nde kalan müseddesinin ilk bendi: yakasını yırtan, abdal olan ve kendini aşk yolunda kurban eden âşık; Kerbelâ mersiyesi ihtimali.
Âşık Ömer'in Merzifon Cönkü'nde kalan münâcât gazelinin iki beyti: insana, haksız ve cahile, düşmana muhtaç olmamak için Tanrı'ya Peygamber aşkına yalvarış.
Derviş Edna'nın "Biz gidelim hoşça kalın kardeşler" nakaratlı veda nefesi: aşka düşenlerin yüğrük atı, sırrını saklayanlar ve öte yanda bekleyen dost.
Fedâî Baba'nın Hz. Ali methiyesi: Aliyyü'l-A'lâ, Hel etâ, lâ fetâ, turnadaki ses ve dört kapı kırk makam ile örülen beş dörtlüklük bir övgü şiiri.
"İnşallah" redifli bir ikrar deyişi: yüz yirmi dört bin nebi, ölmeden önce ölmek, bu hana üç beş kez gelmek, Elest meclisi ve Veysel Karanî ile Yemen'den gelenler.
Sıdkî Baba'nın Kul Pervane mahlaslı deyişi: sevgiliden gelen selam, dostun bahçesinde öten bülbül, abdal hırkası ve dost yolunda atılan ar ve namus hırkası.
Erzurumlu Emrah'ın Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: sabâ yeline emanet edilen dert ve inleyen mektup; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Tokatlı Nûrî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: nazar duası ve Kur'an ayetiyle övülen ay yüz; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Nazîf'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: pır pır yanan hidayet mumu ve şeriat kılıcı; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Kul Hüseyin'in Hacı Bektaş Velî'ye yazdığı karşılama deyişi: "Arifler arifi pir safa geldin" nakaratı, şeker dudak, inci diş ve Horasan'dan gelen Hünkâr.
Ârif'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı güftesinin ilk bendi: bahar, bülbül ve yeşil sarıktan görünen gonca; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Âşık Ömer'in Merzifon Cönkü'nde kalan divanının ilk dörtlüğü: gönül vereli hiç gülmeyen, uslanmayan ve beddua bilmediği için sevgiliyi Mevlâ'ya bırakan âşık.
Derviş Edna'nın dokuz dörtlüklük âhir zaman nefesi: dünyanın yedi kez yeşermesi, Mehdi'nin gelişi, bir mil yaklaşan güneş, mizan terazisi ve On İki İmam'ın davası.
Vücudun evini gezen bir ozan: Fedâî Baba'nın kafesteki bülbül, dönen değirmen, yedi başlı ejderha ve aslan yavrusu remizleriyle kurulu koşması.
"Beni" redifli sekiz heceli bir yakarış: Şah'a doğru giden kervana seslenen, baldan ayrılmış arı ve gülden ayrılmış bülbül gibi gülistana dönmek isteyen âşık.
Sıdkî Baba'nın hayatını özetleyen şükür deyişi: 1293'te rüyada içilen aşk badesi, kırk yedi yıllık hizmet, Feyzullah Çelebi'nin himmeti ve Cemaleddin Çelebi'nin verdiği Sıdkı adı.
Erzurumlu Emrah'ın Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: kâinatı nurdan yaratan Mevlâ'ya hû dost yakarışı; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Tokatlı Nûrî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dizeleri ve son dörtlüğü: dönen dünyaya aldanmama öğüdü ve insanı yiyen toprak; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Nazîf'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: bir iki günlük zevk için ahireti yıkmamak; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Kul Hüseyin'in vurulmuş bir geyiğin ağzından söylediği güzelleme: avcıya yalvarış, yavrularını düşünen ana geyik ve "Dinlerim bir geyik candan iniler" nakaratı.
Ârif'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı güftesinin ilk beyti: meclis gecesi, papağan ve şeker yanaklı güzeller; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Âşık Ömer'in Merzifon Cönkü'nde kalan divanından altı mısra: dal harfi gibi zülf, viran vücut şehri, çifte tabanca kaşlar ve güzellerin serdarına övgü.
Derviş Edna'nın "Cihanı verseler ayrılmam senden" diyen bağlılık nefesi: balçığını yoğuran pir, ela gözlü güzel, ak deve üstündeki tabut ve gönülleri ferahlatan yaz.
Aşk yarası ile Kerbelâ acısını birleştiren mersiye: Fedâî Baba'nın üç harf beş nokta, yetmiş üç şehit, Muharrem orucu ve kana boyanan Kasım'ın kınası.
"Var" redifli bir hikmet deyişi: aranan her şeyin insanda olduğu, bir pınardan bin derya süzen, ikrar bozanın ceme alınmadığı ve taş atanın kendine attığı.
Sıdkî Baba'nın "beni" redifli aşk deyişi: kaşları besmele, yüzü Beytullah, boyu elif olan sevgili ve ancak tabut ya da sürgün fermanıyla bozulacak bir bağlılık yemini.
Erzurumlu Emrah'ın Merzifon Cönkü'nde kayıtlı dîvânının ilk beyti: peri yüzlü, melek çehreli, güzellerden güzel sevgili; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Tokatlı Nûrî'nin Merzifon Cönkü'nde kayıtlı koşmasının ilk dörtlüğü: ezel kalemiyle yazılan ayrılık ve parçalanan aşk elbisesi; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Nazîf'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: Tanrı yolunda kurban olmadan O'nu bilememek; özgün metin, günümüz Türkçesi ve yorum.
Kul Hüseyin'in Zülfü Livaneli'nin derleyip okuduğu turna semahı: Bağdat'tan ağzında hurmayla gelen turna, Kerbela çölü ve "Eğlen turnam eğlen pire gidelim".
Ârif'in Merzifon Cönkü'nde kayıtlı gazelinin ilk beyti: Tanrı'nın divanına baş açık gelen tövbekâr; özgün metin, günümüz Türkçesiyle aktarım ve edebî yorum.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.