Kara Fazlî'nin Revânî'ye nazire olarak yazdığı "saña" redifli beş beyitlik gazeli: meclis mumu, ezel terzisinin biçtiği naz kaftanı ve sevgiliye âşık bülbül.
Şehzade Bayezid'in "ruh" redifli satranç gazeli: yanak ile kale arasındaki tevriye, yanağın satranç tahtasında ben piyonu ve Şâhî'nin ruhuna yapılan hamle.
Münîrî adına yalnız bir nazire mecmuasında kayıtlı gazel: Ferhad'ın ders arkadaşı, aşk meyhanesinin kallaşı, aşk tavlasının serserisi olan rindin övünmesi.
Kara Fazlî'nin "-dan cüdā" redifli beş beyitlik gazeli: candan ayrı ölü, ummandan kopmuş damla, kâkülün küfrü ile son nefeste iman ve "it dirliği" deyimi.
Şehzade Bayezid'in bayram sabahıyla açılan gazeli: halkın sevinci ile ayak öpmeye eremeyen âşık, vaize cevap, zorba gamze ve mezar taşına yazılan "kabr-i şehîd".
Münîrî'nin seher gazeli: sabah güneşiyle sönmeyi dileyen mum, son nefeste kaldırılsın denen peçe, şükreden sinek ve kafeste ölen bülbül için altın getiren gonca.
Kara Fazlî'nin "-dan sāḳiyā" redifli yedi beyitlik sakiye seslenen gazeli: toprak beden ve can bağışlayan yudum, Cem'in kadehi, kan ağlamak ve ezel meclisinde içilen aşk.
Kara Fazlî'nin redifsiz beş beyitlik gazeli: gözyaşıyla yarışan deniz, başkasına yumuşak, âşığa taş kaya olan sevgili ve ayva, şeftali, elma üzerine kurulmuş tevriye.
Şehzade Bayezid'in cennet ile cehennemi sevgiliye ölçen gazeli: ayrılık ateşinin kıvılcımı, fildişi taht ile altın taç, ağza tutulan yanak aynası ve tûbâ boy.
Münîrî'nin altı beyitlik gazeli: gül bahçesi ile kafes arasında gidip gelen gönül, yüz çevirirse başı kesilecek pervane ve zülüf halkasına gerek duymayan köpek rakip.
Kara Fazlî'nin "peydā" redifli yedi beyitlik şarap gazeli: gam vadisinde kaybolan gönül, şarap kabarcığı ile heves tevriyesi, gönül aynasının pası ve renkli gazel.
Şehzade Bayezid'in fahriye ile biten gazeli: hizmette dolaşan ulak can, ihlas potasında arınan altın gönül, Şirin ile Ferhad tevriyesi ve şiir incisi.
Münîrî'nin Türkçe ve Farsça karışık gazeli: aşk gamının tavlasında düşeş atan gönül, gözyaşı nakışlı hil'at, bayılan rebap ve okla gelen "oh" sesi.
Kara Fazlî'nin "-dür gūyiyā" redifli beş beyitlik benzetmeler gazeli: kefene dönen kaftan, haddini bilmeyen papağan, yasemin ve semender cinası, pamuk içinde Hoten miski.
Şehzade Bayezid'in "yok mıdur" redifli sitem gazeli: kanı sorulmayan âşıklar, ertelenen vuslat, ayrılık diyarı, sarı beniz ve Ferhad ile Şirin tevriyesi.
Münîrî'nin "imiş" redifli yedi beyitlik gazeli: okyanus çıkan gözyaşı damlaları, göğüste bulunan dünya mülkü ve gönül sarayında kapıcılık eden göz bebeği.
Kara Fazlî'nin "-e belā" redifli yedi beyitlik gazeli: cānāne ile cānā ne cinası, gam, nem, elem dizisi, baş ağrısı olan zülf, Yusuf'un güzelliği ve şiire rağbetin bitmesi.
Şehzade Bayezid'in ikinci "yok mıdur" redifli gazeli: gönül ülkesine akın eden hat ordusu, aşk ilinin beylik davası, hüma gölgesi gibi zülüf ve inayet bakışı.
Münîrî'nin sad harfiyle kafiyeli tek Türkçe gazeli: çene kuyusundan kurtuluş için okunan İhlâs, kısası göze alan âşık ve sevgilinin sözünü divana yazan şair.
Kara Fazlî'nin hocası Zâtî'yi andığı beş beyitlik gazeli: kurban edilmeyi bayram sayan âşık, veba gibi dedikodu, yelip yöpüren saba rüzgârı ve şairliğin sebebi Zâtî'nin himmeti.
Şehzade Bayezid'in "-lar mıdur" redifli gazeli: ateşe tapan Hindû saçlar, büyücü gözler, gece sefası kokan kâkül ve kardeşi Cihangir'in beytiyle ortak zemin.
Münîrî'nin tı harfiyle kafiyeli tek Türkçe gazeli: güzellik Mushaf'ında nokta olan benler, canın ortasındaki güneş ve Dicle ile Ceyhun'u geride bırakan gözyaşı seli.
Kara Fazlî'nin Hızrî'ye nazire olarak yazdığı "saña" redifli beş beyitlik gazeli: kan yutturan saki, sabır sermayesini yitiren gönül, delikanlı sözü ve büyücü gözler.
Şehzade Bayezid'in babası Kanuni'nin hatırını sabaya sorduğu "hoş mıdur" gazeli: Kızılbaş üzerine yürüyen sahibkıran ve hizmetinden uzak düşen oğul.
Münîrî'nin Türkçe, Farsça ve Arapça karışık gazeli: güneşin doğduğu yer olan yüz, iki mısra gibi düşen ayva tüyleri ve gönle Arapça seslenen mahlas beyti.
Kara Fazlî'nin Karamanlı Nizâmî'ye nazire olarak yazdığı beş beyitlik gazeli: yanağın ateşine yelpaze tutan zülf, göğüs kafesi, gül sofrası, sadık sabah ve parmak gösteren diken.
Şehzade Bayezid'in konuşmayla açılan gazeli: "o senin canındır, yürü var" diyen sevgili, başı kesilse de küfrünü bırakmayan zülüf ve kocakarıya benzeyen felek.
Münîrî'nin ayn harfiyle kafiyeli gazeli: güneşe ışık veren güzellik, sırrı yayan ah, büyüler icat eden göz, semaa duran servi ve "elveda" diyen can.
Kara Fazlî'nin Filibeli Tabîbî'ye nazire olarak yazdığı "peydā" redifli gazeli: kudret mumunun dumanı olan ayva tüyü, büyücü gamze, erguvan ve nazım dağlarındaki beyan kaplanı.
Şehzade Bayezid'in "zâr u zâr, târ u mâr" kafiyeli gazeli: yılana dönen zülüf, yılanların beklediği gönül hazinesi ve Süleyman Han'a canını sunan karınca.
Münîrî'nin her beyti "şem‘" kelimesiyle biten gazeli: dil uzatıp dili kuruyan mum, zülüften fitil, ağzı altınla dolan mum ve ancak tükenince görülen gizli yara.
Kara Fazlî'nin "-den peydā" redifli beş beyitlik gazeli: felekleri yıkan ah, ezel şekercisinin yaptığı dudak, kader yayından çıkan ok ve "Er erden peyda olur" atasözü.
Şehzade Bayezid'in tekrire dayanan gazeli: "vefâdâr ol vefâdâr ol vefâdâr" nakaratları ve sevgiliyi de aynı aşka düşmüş görme dileğiyle biten sade bir yakarış.
Münîrî'nin gayn harfiyle kafiyeli tek Türkçe gazeli: lale mumu ve gül kandiliyle aydınlanan bahçe, "sen sağ ol" diyen âşık ve Gülistan'daki papağan ile karga.
Şehzade Bayezid'in tekrir üzerine kurulu gazeli: her ikinci mısrada üç kez söylenen "zâr", "bî-karâr", "intizâr" gibi kelimelerle âşığın hâllerinin dökümü.
Münîrî'nin fe harfiyle kafiyeli tek Türkçe gazeli: oka hedef olamayan göğüs, Kur'an'daki "korkma" sözünü fısıldayan dudak ve sevgilinin güneşiyle kıran olan talih.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.