Kara Fazlî'nin "saña" redifli beş beyitlik gazeli: güneşin aya gölge salması, canla alınamayan öpücük, süt yerine tatlı can ve süs yerine geçen güzel söz.
Şehzade Bayezid'in Ahmedî'ye nazire olarak yazdığı gazel: hasret ateşi, ayrılık dumanı ve dünyanın önünü mamur, sonunu harap ettiğini söyleyen öğütler.
Münîrî'nin "bilür" redifli tanıklık gazeli: cemâl kelimesinin cim noktası olan ağız, çeken bilir sözü, doğrayan ok ve gönlün hâlini âşığın değil güzelin bilmesi.
Kara Fazlî'nin Atâ'nın 54 nazire alan gazeline yazdığı "aña" redifli beş beyitlik naziresi: sövgüye dua, doğan ok, ağzına parmak koyan divit ve kurban cinası.
Şehzade Bayezid'in kısa vezinli gazeli: hasretin şaraba çevirdiği gözyaşı, ayrılığın kebap ettiği bağır ve gönlü harap olmayacak bir yere verme öğüdü.
Münîrî'nin yalnız Viyana ve İstanbul nüshalarında bulunan gazeli: kabak bağlayıp yüzme öğrenen göz bebekleri, ayaklı gözyaşı, gam ülkesinin yasağı ve bağlı şahin zülüf.
Kara Fazlî'nin en uzun gazeli: makam sahibi cahillerin şair diye övülüp olgun şairlerin dinlenmediğinden yakınan, Hassan, Sahbân ve Bâkıl'ı anan on bir beyitlik şiir.
Şehzade Bayezid'in "heb" redifli gazeli: güzellerin hepsinin vefasızlığı, kaş yayından atılan oklar, sevgilinin köpeği ile rakip ve yüze kanlı yaşla yazılan hikâye.
Münîrî'nin yirmi dokuz beyitlik elifnamesi: her beyti elif'ten ye'ye bir harfin adıyla başlayan, Ersoy'un "mutavvel gazel" dediği, harf kısıtı altında cinaslarla örülmüş bir aşk şiiri.
Kara Fazlî'nin "āşinā" redifli beş beyitlik gazeli: yabancılarla tanışan sevgili, tanış olmak için yabancı olmak paradoksu, inci ve deniz, güneş ve zerre.
Şehzade Bayezid'in "mest" redifli meclis gazeli: hançer tutan sarhoş gamze, yankesici kâkül, gulgul eden sürahi ve Ferhad ile Mecnun'u geride bırakan âşık.
Münîrî'nin "biz şuyuz" diye ilerleyen "-Uz" redifli gazeli: gece gezen âşık, mihnet evi olan göğüs, köpeğin gösterdiği oklanmış av ve kıvılcımsız tutuşan kav.
Kara Fazlî'nin "baña" redifli beş beyitlik ayrılık gazeli: yas tutan kara sünbüller, Cem'i kıskandıran meclis ve elif, dal, mim harfleriyle kurulan "âdem" buluşu.
Şehzade Bayezid'in ayrılık gazeli: hasret ateşinin dumanı, Mecnun gibi dağlara düşme dileği ve kader kaleminin alına önce ayrılığı yazdığını söyleyen makta.
Münîrî'nin "-umuz" redifli gazeli: haddi aşan bekleyiş, rüzgâra verilen sabır, mahşere kadar inleyecek mezar taşı, kaçırılan vuslat ve bir haftalık ayrılığın ahları.
Kara Fazlî'nin bahar ve şarap gazeli: Özkat'ın şairin rintliğine ve Türkî-i Basit söyleyişine örnek gösterdiği "ṣūfī delü olma" beyti ve "igen" tekrirli övgü.
Şehzade Bayezid'in iki parçadan birleştirilmiş gazeli: "'alâmetdür 'alâmetdür 'alâmet" tekrirleri, sevgilinin kapısında inayet dileği ve mahallenin Kâbe'si.
Münîrî'nin halk sözleriyle örülü "-ulmaz" redifli gazeli: yerde kalmayan kan, el uzatılmayan turunç gerdan, yaydan çıkan gamze oku ve balçıkla örtülmeyen güneş.
Kara Fazlî'nin "baña" redifli beş beyitlik gazeli: cennet şarabından üstün dudak, Özkat'ın leff ü neşr örneği olan sabah ile akşam beyti ve sevgilinin köpeği mazmunu.
Şehzade Bayezid'in "elinden el-gıyâs" redifli feryat gazeli: dal gibi bükülen boy, bülbüle acımayan gül bahçesi, ney gibi delinen bağır ve büyücü göz.
Münîrî'nin yalnız Vatikan nüshasında bulunan "-Uz" redifli gazeli: aşk şahininin avı, "görünen köye ne kılavuz" sözü, yakmaya hazır kav ve sabırda Eyyûb olan âşık.
Kara Fazlî'nin "saña" redifli beş beyitlik gazeli: ciğer kanından şarap, zülf ve benden tuzak ile yem, rakip köpeğine uysal ceylan ve "iti" ile "it" ses oyunu.
Şehzade Bayezid'in G.14 ile aynı redifli ikinci "el-gıyâs" gazeli: kuluna zulmeden sultan sevgili, zülüf zinciri, fitneci gözler ve dermansız dert.
Münîrî'nin "-maz" redifli gazeli: kan içmekten usanmayan lal dudak, işini başkasına emanet etmeyen gözyaşı, suya dayanmayan akıllı ve Kâbe sokağında yanan âşık.
Kara Fazlî'nin "ṣafā" redifli yedi beyitlik gazeli: Özkat'ın iştikak örneği olan ṣuffe, ṣaf, ṣūfī, ṣāfī beyti, cānā ne ile cānāne cinası ve fetih tevriyesi.
Şehzade Bayezid'in "genc" (hazine) redifli gazeli: gönülde saklanan sevgi, ejderha tılsımı olan zülüf, can parasıyla alınan vuslat ve Allah'ın bağışı olan aşk.
Münîrî'nin "biz" diye konuşan rind gazeli: pîr-i mugânın kulları, Leylâ zülfünün divaneleri, Türk süvarisi için baş koyanlar ve aynı mumun pervaneleri.
Kara Fazlî'nin "-dan vefā" redifli beş beyitlik gazeli: zülf, zaman ve kılıçtan vefa beklememe, "keskin kılıçtan vefa gelmez" atasözü ve "ḳandan u ḳandan" cinası.
Şehzade Bayezid'in ikinci "genc" redifli gazeli: hazine sayılan vuslat, hat devri ile ahir zaman arasındaki tevriye ve aşkı gönülde saklama öğüdü.
Münîrî'nin altı beyitlik gazeli: hasta gönlü ayıltan gözyaşı, ok uçlarıyla mücevher kutusuna dönen göğüs, sırrı ele veren sarhoş göz ve atasözü olan sözler.
Kara Fazlî'nin "oldı baña" redifli beş beyitlik gazeli: gamdan ordusu olan aşk şahı âşık, secde yeri olan eyvan kemeri ve kâküle misk demenin yüz karası sayılması.
Şehzade Bayezid'in misk ve ilaç imgeli gazeli: zincir zülüf, Rum ilinde rağbeti kalmayan misk, Hıtâ'dan haraç alan hat ve taht ile taçtan üstün eşik toprağı.
Münîrî'nin "-maz" redifli gazeli: hâl sormayan dudak, yüz parça çömlekte durmayan su, gururdan sarhoş zahid, düşte bile görülmesin denen rakip ve gül renkli gözyaşı.
Kara Fazlî'nin "gedā" redifli beş beyitlik gazeli: güzellik ülkesinin padişahı ile eşikteki dilenci, sade Türkçe sitem ve sevgiliyle sohbet eder gibi sorulan soru.
Şehzade Bayezid'in aşk ile öğüdü birleştiren gazeli: külah yan giyilince tutulan güneş, gönül yıkan hacı, "es-sabru miftâhu'l-ferec" ve suya saçılan iyilik.
Münîrî'nin redifsiz gazeli: mevsim tanımayan dert, göğün kandilini yakan ah, sır tutmayan gözyaşı, hakikate köprü olan mecaz ve Ayaz'a tutulan Sultan Mahmud.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.