Kara Fazlî'nin "-dur" redifli rindane gazeli: aşkı bilmeyenin asıl hasta sayılması, sofuya kadeh dersi, gül mevsiminde perhizin güçlüğü ve kavuşmaya engel ar belası.
Münîrî bu gazelde güzelin göz, ağız, kaş ve zülfünü harflere benzetir; harfler her beyitte cedel, amel, remel, asel ve ecel kelimelerini yazarak kafiyeyi kurar.
Şehzade Bayezid'in dört beyitlik "eylemiş" redifli gazeli: saç ile bakışın avı, "ahsen-i takvîm" telmihi, nakkaş sıfatları ve 67. gazelin kısa ikizi olarak yapısı.
Kara Fazlî'nin "ider" redifli gazeli: ok kirpik ve kılıç gamze, taşın nakşını aşındıran su, gözyaşından çekilen tılsım dairesi ve şeker saçan papağan gibi bir şiir.
Münîrî bu gazelde gözyaşını haberciye, dudağı gökten inen sofraya benzetir; sol yanından kalkmış zahidi ve kendini sevgilinin köpeğine armağan eden âşığı anlatır.
Şehzade Bayezid'in "-ûş" kafiyeli işret gazeli: aklı baştan ayağa götüren lâl kadeh, kaftanlı servi, kıl kadar ince bel ve sevgi yudumuyla kendinden geçen şair.
Kara Fazlî'nin "ider" redifli gazeli: ahını ok eden gönül, yeri göğü bir eden gözyaşı, zülfün küfrü, elif gibi yükselen ah ve aslanlık taslayan fare kadar sofu.
Münîrî bu gazelde göz bebeğine dönüp bakmayan gözyaşını mahşer gününe, sevgilinin eşiğine ulaşamayan yaşı da doğru gitmeyen bir yolcuya benzetir.
Şehzade Bayezid'in "âteş" redifli gazeli: dünyayı yakan âh dumanı, yedi cehennemden ağır ayrılık, Ceyhun gibi gözyaşı ve aklı yağmalayan Tatar saç.
Kara Fazlî'nin "-ın sever" redifli gazeli: candan çok sevilen dudak, bağını ve zindanını seven gönül, başını top etmek için zülf çevgânını seven âşık.
Münîrî "değil" redifli bu gazelde benin tanesine meyletmeyen zahidi, rakibin "neyin oluyor" sorusunu ve ihtiyarken bir gence gönül veren âşığı anlatır.
Şehzade Bayezid'in "'arz" redifli gazeli: hâlini sevgiliye sunacak kimse bulamayan âşık, inleyen bülbül, rakiplerden saklanan sır ve hekimden istenen lâl dudak.
Kara Fazlî'nin "-den ṣor" redifli gazeli: ateşten gömlek gibi aşk, Ferhad'a sorulan tatlı gam, bülbüle sorulan cennet, kanlı kefenli lale ve İsa gibi dirilten dudak.
Münîrî "değil" redifli bu gazelde hem-dem cinasıyla açılır, başını bağlayan goncayı, bülbülün gözünden gelen gülsuyunu ve zemzem olmayan çene kuyusunu anlatır.
Şehzade Bayezid'in "haz" redifli, divanda nadir vezinli gazeli: güzellikten zevk almayan zahit, feryattan hoşlanan gül ve cennet hurisine yeğlenen sevgili.
Kara Fazlî'nin "muẓaffer" kelimesiyle cinas kuran gazeli: gönül ülkesini fetheden Muzaffer adlı şah, baş vermeyene server denmemesi ve yüzüne kara sürülen ay.
Münîrî bu gazelde kirpiğin sararmış yüze kanlı yaşla çektiği cetveli ve baş ağrısını gideren eşiği anlatır, hastalığına gelmeyen sevgiliyi cenazesine çağırır.
Kara Fazlî'nin "oḳur" redifli gazeli: yüz mushafından okunan Kur'an, başucunda Yâsîn okuyan oklar, Câmî'nin Bahâristân'ı ve Sâdî'nin Gülistan ile Bostan'ı.
Şehzade Bayezid'in "ayn" harfiyle biten tek Türkçe gazeli: aşkın getirdiği türlü olaylar, vuslat şerbeti, aslına dönen miskin gönül ve keskin kılıç çeken bakış.
Münîrî bu gazelde güzelliği Hakk'ın nuru sayar, saçı yaraya konacak fitile benzetir ve sevgilinin gül yüzünü anmanın Halil'in ateşini gül bahçesine çevirdiğini söyler.
Kara Fazlî'nin "sürer" redifli gazeli: sunulan şarap ve sürülen safa, dünyanın zevkini süren dilenci, yüzüne kara sürülen ay ve padişahtan üstün bir devlet süren âşık.
Şehzade Bayezid'in "-ag" kafiyeli gazeli: göğse vurulan lâle dağı, aşk şahının otağı, "sag" kelimesiyle cinas ve yürek yağından yakılan gece çırası.
Münîrî bu gazelde servi ile goncayı utandıran boy ve dudağı, la'l ile kanmayan susuz gönlü ve kendini Çigil mumunun çevresinde dönen pervane olarak anlatır.
Kara Fazlî'nin "söyledür" redifli gazeli: kıyamet koparan şiir söyleten servi boy, zahide ahmaklık, âşığa sır söyleten şarap ve papağanı konuşturan kadeh aynası.
Şehzade Bayezid'in "üzre her taraf" redifli tasvir gazeli: yanağa dağılan sümbül saç, Rum diyarında kanat açan papağan, suya gölge salan erguvan ve dağdaki lâleler.
Münîrî bu gazelde seferden dönen sevgiliyi padişah ve talih güneşi olarak karşılar; felek değirmenindeki sırayı ve aşk sultanının giydirdiği gam çulunu anlatır.
Kara Fazlî'nin "-dur" redifli ayrılık gazeli: şarap sanılan kanlı yaş, zehre dönen sebil, gönül kanıyla dolu kâse ve kanunu göğüs, mızrabı tırnak olan bir gam meclisi.
Şehzade Bayezid'in sevgilisiz hikmet gazeli: dünyada bulunmayan sadık dost, yalancı ve münafık çıkanlar, leşe üşüşen aç köpekler ve kesilmesi gereken dünya bağları.
Münîrî bu gazelde sevgiliyi gören herkese tekbir getirtir, vuslatı tiryaka, ayrılığı zehre benzetir ve kaşları âşıkların defterini düren bir tuğra olarak anlatır.
Kara Fazlî'nin "-um gider" redifli uğurlama gazeli: saadetle yola çıkan şah, gidenle giden gönül, menzilde bekleyen hayal ulağı ve Kur'an'daki İskender'e benzetilen efendi.
Şehzade Bayezid'in nükteli gazeli: "yok" denen ağzını açan sevgili, ok gibi bakışlar, yüz bulan siyah perçem ve Ankâ gibi adı olup cismi olmayan sadık dost.
Münîrî "gözlerim" redifli bu gazelde kelimeyi hem sevgiliye hitap hem de kendi gözleri anlamında kullanır; yol gözlemekten dört olan gözleri ve hüzün kulübesini anlatır.
Kara Fazlî'nin "al" kelimesiyle cinaslar kurduğu yek-âhenk gazeli: her beyitte allar giyen sevgili, aldanan bülbül, kan içinde bir elif ve lale bahçesine benzeyen şiir.
Şehzade Bayezid'in "'ışk" redifli gazeli: âlemlere rezil eden sevda, ney gibi delinen bağır, yağmalanan beden dükkânı ve bülbül gibi aşkı söyleyen şair.
Münîrî bu gazelde gün görmek deyimiyle oynar, gözyaşlarını eşsiz inci sayar ve altını gümüşü olmasa da güzel söz ile selim yaratılışın şaire yeteceğini söyler.
Şehzade Bayezid'in "'ışkun" redifli gazeli: çaresi olmayan aşk yarası, aşk meclisinin şarap içicisi, dünyadan etek silken âvare ve ufukları yakan bir parça tecelli.
Karekod · QR code
Bu sayfanın karekodudur. A5 olarak yazdırıp asabilir ya da yapıştırabilirsiniz; okutan kişi doğrudan bu içeriğe ulaşır.
This QR code links to this page. Print it on A5 and post it anywhere; scanning it opens this content.